รัก(แล้วใย)ต้องฆ่า

posted on 14 Jul 2013 02:34 by yamuyama directory Entertainment, Lifestyle, Asian

ช่วงนี้ติดซีรีย์ญี่ปุ่น(จะเรียกว่าซีรีย์ดีไหม?) แต่เอาเถอะจะละครหรือซีรีย์ก็เป็นอันรู้กัน...

ช่วงนี้ติดซีรีย์ญี่ปุ่น(จะซ้ำทำไม?-*-) และก็เป็นแนวสืบสวนสอบสวนซะด้วย...

ดูพร้อมกัน2เรื่อง มึนนะ แบบเอาคดีเรื่องนั้นมาปนเรื่องนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆ


แต่ที่จะมาพูดถึงวันนี้เป็นเรื่องของ การสืบสวนสอบสวนคดีแปลกๆ ที่นำหลักฟิสิกส์มาเป็นตัวแปร

ในการไขคดี อ่า....มาถึงตรงนี้แฟนซีรีย์คงตบเข่าฉาดและร้องอ๋อกันแล้วแน่ๆ

ใช่ค่ะเรากำลังพูดถึง เรื่อง Galileo 2 ซึ่งภาคนี้เปลี่ยนนางเอกจาก คุณโค ชิบาซากิ

มาเป็นน้องหนูยูริโกะ โยชิทากะ

Yuriko Yoshitaka Wink

ทำเอาหลายคนที่ถึงกับบ่นว่าอยากดูนางเอกคนเดิม  แต่สำหรับอิฉันไม่มีปัญหา เพราะนางเอก

คนนี้น่ารักจริงๆ คือหน้าเขาไม่ค่อยญี่ปุ่นจ๋าเท่าไหร่อ่ะนะ-*-... แต่แค่พระเอกเป็นคุณฟุคุยาม่า ก็โอเคละ

ถือว่าไม่เสียอรรถรส เพราะตัวนำเรื่องคือพระเอกนี่นา.....

      และอีกประเด็นที่ต้องมาดูเรื่องนี้นอกจากดูแล้วชอบมาตั้งแต่ภาค1 ภาคนี้มีตอนที่ได้อ่าน

ในหนังสือ เรื่อง 'รักต้องฆ่า' ซึ่งตอนที่อ่านหนังสือขอบอกเลยว่าสนุกมากกกกกกกกกกกกกกก


      ไม่คิดว่าคนเขียนจะมีจินตนาการล้ำโลกไปดาวพลูโตขนาดนี้...ไม่ขอเล่ารายละเอียดนะ

เดี๋ยวจะเป็นการสปอยล์ทำร้ายจิตใจคนที่ยังไม่ได้อ่าน (แนะนำว่าไปหาซื้ออ่านเถอะสนุกจริง

ติ๋มฟันเฟิร์มซึ่งก็หนังสือก็ซื้อมา2-3ปีได้แล้ว อ่านจบไปเป็นชาติ..... แต่พอมาได้ดูน้ำตาจะ

ปริ่ม...เอ่อ จริงๆยังไม่ได้ดูเป็นเรื่องเป็นราวอ่ะนะ เพราะซับไทยยังไม่ออก

จะไปอ่านซับอิ๊งก็ทรมาน

ตัวเองเหลือเกิน เพราะสกิลต่ำ แถมเรื่องนี้ศัพท์แสงแนววิทยาศาสตร์บานตะไท แค่อ่านซับไทย

บางทีก็ยังสตั๊นไป3วิ...ต้องแปลไทยเป็นไทยอีกที(บอกแล้วเก๊าโง่วิทย์T^T)

สำหรับตอนนี้ เป็นเรื่องของการฆาตกรรม(เกือบจะ)สมบูรณ์แบบ ตอนที่ซื้อก็สะดุดคำโปรยนี่แหละ

เห....O_o มันจะไปสมบูรณ์แบบ จับไม่ได้ไล่ไม่ทันได้ไงหว่า....อ่า.....พออ่านไปคน

เขียนก็ใช้วิธีบอกโต้งๆเลยว่าฆาตกรเป็นใครตั้งแต่เปิดเรื่อง แต่ประเด็นมันอยู่ที่วิธีการและการคิด

ว่าจะทำไงน๊ออออ ให้เป็นการฆาตกรรมแบบไม่ฆาตกรรม หืม....(เขียนเองก็งงเอง)

      ซึ่งกว่าจะหาความจริงได้ ทำเอา อ.ยุคาวะ เกือบน๊อคไปเหมือนกัน...ซึ่งพออ่านๆไป

ก็ทำให้เห็นอะไรหลายอย่าง ทั้งวิธีการจับสังเกต การใช้เทคโนโลยี ที่คนโง่วิทย์อย่างเราอ่านแล้วก็

คิดในใจว่า...มันมีด้วยหรือฟระ

     ทำให้มีมุมมองต่อโลกนี้ว่า ตัวเรามันช่างเล็กจริงๆ ยังมีอะไรอีกมากมายให้เราได้เรียนรู้อีก

เยอะจริงๆT^T

นี่แหละคือเสน่ห์ของนิยายญี่ปุ่น...เขามักจะมีทริคและใส่อารมณ์ของตัวละครลงไป

ได้ลึกซึ้ง อย่างเช่น ตำรวจสาวเงยหน้ามองรุ่นพี่ "พอเห็นฉากนั้น ฉันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าคุณอายะ

เนะอาจจงใจปล่อยโฮต่อหน้าคนอื่น เพื่อทำใส่คนที่ไม่มีสิทธิ์ร้องไห้เหมือนตัวเอง"

      ในประโยคที่ยกตัวอย่างมานั้น เป็นตอนที่ภรรยาของผู้ตายกลับมาหลังจากไปดูแลพ่อที่

ซัปโปโรและเธอก็เรียกลูกศิษย์(และชู้ของฝาละมีตัว)ที่เป็นคนเห็นศพสามีมา เมื่อเจอหน้ากันก็

กอดและร้องไห้โฮ....ซึ่งพอเห็นคำพูดนี้แล้ว ก็คิดได้ว่าจิตใจผู้หญิงนี่ช่างน่ากลัวแท้...คิดดูสิ

เมียหลวงเรียกเมียน้อยมาปล่อยโฮต่อหน้าประมาณว่าปั๋วฉันตาย ฉันเศร้ามาก ส่วนเมียน้อยได้แต่

เอ๋อๆประมาณว่ากรุก็อยากร้องแต่ทำไม่ได้เพราะลักกินขโมยกินเขา ก็เลยต้องอกกลัดหนองน้ำตา

ตกในกันไป...

           จริงๆเรื่องนี้มันก็ตรงตามเรื่องเลยนะ เพราะ"รัก" จึง "ต้องฆ่า"

            ทว่าเพราะคนเรารักมากจึงแค้นมาก...และบางทีความรักไม่จำเป็นต้องมีกฎเกณฑ์อะไร

            แค่ปล่อยไปตามใจชใช้ความรู้สึกมากกว่าการคิดเหตุผลเพราะความรักมักไม่มีเหตุผล

            และไม่ควรคิดว่าเราได้อะไรและไม่ได้อะไรจากความรัก

            สุดท้าย....

            ทำไมฉันเขียนอะไรเกี่ยวกับความรักอย่างนี้...หือ?

หน้าตาหนังสือจ้า^^



 

Comment

Comment:

Tweet

คุณยูริโกะสวยจัง
( Hot! Hot! )

#1 By Nirankas on 2013-07-14 07:38