*คำเตือน เอ็นทรี่ยาวและอาจจะไม่ค่อยมีอะไรมากนะจ๊ะ*
 
สำหรับเอ็นทรี่นี้เกิดขี้นได้เพราะ....ช่วงนี้ดู "แฮร์รี่ พอตเตอร์" บ่อยมากกกกกกก
 
เพิ่งงัดภาค 7.2 มาดู แถมทรูก็เอาภาค1,2มาฉายติดๆกัน 
 
เลยคันไม่คันมืออยากเขียนเรื่องเกี่ยวกับแฮร์รี่ พอตเตอร์.....
 
เพราะแฮร์ รี่พอเตอร์นี่แหละทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเรา
 
แฮร์รี่ พอตเตอร์ ถือเป็นหนังสือเล่ม(แบบยาว)เล่มแรกที่เราอ่านจบ...
 
เพราะเมื่อก่อนตอนเด็กๆไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนอ่านหนังสือยาวๆเยอะๆได้เหมือนคนอื่นได้
 
เคยคิดว่าเราจะอ่านได้ไหมน๊า....เห็นเพื่อนๆอ่านกัน แต่เราขี้เกียจอ่ะ
 
อ่านได้ก็เฉพาะการ์ตูนอ่ะ การ์ตูนที่ว่าอ่านได้การ์ตูนช่องๆนะ พวกขายหัวเราะ มหาสนุก ฯลฯ
 
ส่วนการ์ตูนญี่ปุ่นก็พวกโดเรมอนอ่ะ ไอ้แบบสมัยนี้ที่วาดๆไม่มีช่องอ่านไม่รู้เรื่อง
 
(แต่ปัจจุบันอ่านเป็นแล้วจ้า แถมชอบอ่านซื้ออย่างกะไปถมที่Foot in mouth
 
จำได้ว่าหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ออกใหม่ๆดังมากกกกกกกก ข่าวออกครึกโครม
 
หนังสือวางจำหน่ายในฉบับภาษาอังกฤษครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2540
 
ซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้อ่าน แต่พอดีน้าอยากอ่านเลยให้ไปยืมป้าข้างบ้านมาอ่าน เราก็ไปยืมมาให้
 
พอได้มาก็แอบเปิดอ่านไปหน้าสองหน้า....เห็นตัวหนังสือเยอะๆและตาลาย
 
"ไม่เห็นสนุกตรงไหนเลย" นั่นคือความรู้สึกตอนแรก...ก็คิดๆว่าทำไมคนมันบ้าอ่านกันวะ
 
จากนั้นประมาณปีกว่าได้มั้ง....ได้มาอ่านจำได้ว่าตอนนั้นเบื่อๆก็เอาหนังสือมาอ่านๆ
 
จากบ้านเลขที่สี่ ซอยพรีเวตต์....มันเป็นจุดเริ่มต้นให้อ่านแฮร์รี่ ก็อ่านไปเลยๆ
 
จนมีความรู้สึกว่า เห้ย!สนุกจัง ไม่อยากวางอ่ะ....มันเป็นอะไรที่แฟนตาซีมากๆ
 
จากนั้นเป็นจุดเริ่มต้นให้ชอบและอ่านมาเรื่อยๆ
 
จนพอเป็นหนังก็ทำให้บ้ามากขึ้นไปอีก....โว้ว ตอนนั้นถึงกับสมาชิกหนังสือเล่มโปรดอ่ะ
 
เพราะในหนังสือจะเอาความเคลื่อนไหวกองถ่ายแฮร์รี่ มาเป็นคอลัมน์ มีงานไร
 
เกี่ยวกับแฮร์รี่ก็ไป....เอาเป็นว่าบ้ามากๆอ่ะ หลงใหลในเวทย์มนตร์ที่ป้าเจ.เค เสกไว้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น..
 
จนมาถึงหนังภาคสุดท้าย.....อ่า มันช่างรู้สึกทั้งประทับใจ เศร้า...ปนเปไปหมด
 
เพราะจำได้ว่าภาคสุดท้าย ลงทุนไปดูใน Imax พารากอน คนเดียวด้วยนะเออ!
 
ดูแล้วแบบว่า ร้องไห้โฮ.....น้ำตาไหลพรากตอนแฮร์รี่ เข้าไปดูความทรงจำของสเนป....
 
(จริงๆก็ร้องตั้งแต่อ่านและล่ะแต่ในหนัง นักแสดงเล่นดีจริงๆ!) 
 
 
ใครจะไม่เศร้าล่ะดูจิ...จริงๆแล้วสเนปเป็นคนดีนะ...แต่เป็นคนที่มีปม(คล้ายๆโวเดอร์มอร์)
 
คล้ายๆเป็นเด็กมีปัญหาโดนแกล้ง เลยต้องหาเกราะป้องกันตัวเองโดยเข้าไปเป็นผู้เสพความตาย
 
แต่ในใจลึกๆเราว่าสเนปเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยนคนนึง...ถ้าไม่หลงผิด คงได้แต่งงานกับลิลี่แน่นอนInnocent
 
เซเวอร์รัส สเนป ผู้ดูซีเครียดตลอดเว...
 
วุ่นวายกลั่นแกล้งแฮร์รี่ ตล๊อด ตล๊อด.....Innocent
 
แต่ลึกๆก็ยังมีจิตวิญญาณในการเป็นครู คอยปกป้อง...
 
ถือว่าป้าเจ.เค ทำให้เรารู้สึกผิดเมื่อเห็นสเนปภาคนี้...ทำให้เราด่ามาตั้งแต่เล่มแรก....
 
แต่สุดท้ายมาบอกหนูว่าสเนปดีมาตลอด ยอมตีสองหน้าเพื่อลูกชายของหญิงที่รัก...
 
โอ้...ศ.คะหนูขอโทษ.....T^T
พอดูตอนนี้ถึงกับต่อมน้ำตาแตกทันที....
 
เลยทำให้ตัวละครนี้ เป็นที่ประทับใจอันดับต้นๆขึ้นมาทันที.....
 
ส่วนอีกตัวละครที่เราอ่านครั้งแรกแล้วทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาคือ....
 
อัลบัส เพอร์ซิวาล วูลฟริก ไบรอัน ดัมเบิลดอร์....(จะเต็มยศมาทำไม)
 
พออ่านแล้ว...แบบว่าแฮร์รี่ ไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว อย่างน้อยก็ทำให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้กำพร้า
 
หลังจากที่ดัมเบิลดอร์คนข้างบนเสียไป เลยเอาคนนี้มาเล่นแทน ครั้งแรกที่เห็นก็อืม....
 
คล้ายกันจริงๆแฮะ....แต่ก็อย่างว่าพอเปลี่ยนผกก.คาร์แรกเตอร์ เสื้อผ้าอะไรก็ต้องปรับเปลี่ยน
 
ให้เข้า...เราก็ไม่ได้อะไรนะ ดูรวมโอเคดี แต่อัลบัส เวอร์นี้จะดูกระฉับกระเฉงกว่าหน่อย....Cool
 
และอีกหนึ่งตัวละครที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นก็คือ........
 
รูเบอัส แฮกริด

เพราะการปรากฏตัวชายร่างยักษ์คนนี้ ทำให้เราอ่านแล้วยิ้ม 
 
แฮกริด...เป็นเหมือน อา หรือ น้าที่ดูเป็นคนในครอบครัวทำให้เรารู้สึกอบอุ่นใจ
 
ทุกครั้งยามมีปัญหา......แต่พออ่านๆไปก็ร้องไห้ให้กับตัวละครนี้เหมือนกัน
 
เพราะโวลเดอร์มอร์ทำให้แฮกริดเรียนไม่จบ โดนหักไม้กายสิทธิ์ไม่ได้เป็นพ่อมด!
 
(ลองกลับไปดูตอน ห้องแห่งความลับที่ทอมริดเดิ้ลใส่ร้ายจนต้องไปคุกอัซคาบัล)
 
ตัวละครต่อมาที่อ่านแล้วรู้สึกว่า เห้ยยยยยยย กุเศร้าอ่าาาาา
 
เราเป็นแฮร์รี่ เราคงขาดใจตาย.....
 
ซิเรียส แบล็ก

ยิ่งตอนที่ตาย...ทำเราโศกามาก>< เพราะซิเรียสเป็นพ่อทูนหัว...ที่เหลืออยู่
 
มันก็ทำให้ความรู้สึกว่า เห้ยกุก็มีพ่อมีแม่นะเฟ้ย!....แต่เมื่อมาตายไป...อ่านแล้วแบบว่า...
 
ป้าเจ...ใจร้ายจัง....ทำไมล่ะทามมายยยยยยยยยยยยยย..ทั้งๆที่หนีออกจากคุกได้แท้ๆ
 
 
เช่นเดียวกับ  รีมัส จอห์น ลูปิน ที่ป้าเจ เพิ่มความดราม่าตรงที่...แกกะเมีย มาตายไปทั้งๆ
 
ที่ลูกเพิ่งคลอดออกมาแท้ๆ.... จนแฮร์รี่ มาเป็นพ่อทูนหัวให้ลูกของลูปิน.....แบบว่าป้าเจ
 
เขียนตัวละครนี้ได้ออกมาอย่างล้ำลึกอ่ะ เอาเป็นว่าไปลองหาอ่านดูนะเกี่ยวกับเรื่องราว
 
หลังจากสงครามโวเดอร์มอร์จบ...ว่าทำไมถึงให้ลูกของลูปิน และท๊องส์ ต้องกำพร้า....
 
ซึ่งหนังเรื่องนี้ ทำให้เราประทับใจมากนะ พอมาคิดๆดู สิบปีที่หนังเรื่องนี้ ถ่ายทำ
 
ฉายให้คนได้ดู....มันทำให้เหมือนกับว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์และเราโตมาพร้อมกัน
 
พอรู้ว่าภาคสุดท้ายแล้ว...ทำให้เศร้ามาก....เหมือนเพื่อนที่ต้องย้ายโรงเรียนจากกันไป...
 
ซึ่งสุดท้ายแล้ว แฮร์รี่มอบอะไรให้เรามากมายนะ ทั้งจินตนาการ ความสนุก...
 
และสุดท้ายเราเชื่ออย่างนึงคือ หนังสือเล่มนี้มีเวทย์มนต์จริงๆ...เวทย์มนต์ที่เสก
 
ให้เราเป็นคนชอบอ่านหนังสือมาจนถึงทุกวันนี้....Cool
 
............................................................
ต่อไปจะเป็นเล่าคร่าวๆกับตัวละครที่คิดว่า เห้ยแม่งเอ๊ย...(อะไรของมันฟระ อีจขบ.)
 
ว่ากันว่าเพราะ โวลเดอร์มอร์พยายามทำการแบ่งวิญญาณเป็น6ส่วนจึงทำให้เขามีหน้าตาอัปลักษณ์
 
เพราะการทำฮอร์ครักซ์ จะแบ่งวิญญาณได้แค่1อันเท่านั้น แต่นี่ขั้นเทพ....Foot in mouthล่อไป6อัน
 
จึงทำให้เขาต้องสูญเสียหน้าตา...เหมือนกับประมาณว่ามึงไม่ใช่คนแล้ว 
 
ทำอย่างนี้เป็นปีศาจไปเหอะ....
Ralph Fiennes  (ราล์ฺฟ ไฟนส์)
 
อันนี้คือโฉมหน้าคนที่เล่นโวลเดอร์มอร์จริงๆ หล่อนะเนี่ยยยยยยยยย
 
ผลงานที่เตะตา(สำหรับเรา)น่าจะเป็นหนังเรื่อง The Reader ที่เล่นกับเคต วินสเลท
 
หนังสนุกและดีมาก....ติดตามผลงานคุณน้าเขาได้เน่อ
 
ขาดไม่ได้เลยยยยยกับคนนี้ เนวิลล์ ลองบัตท่อม
 
จริงๆอ่านนามสกุลแล้วแบบเห้ย...นามสกุล ตูตใหญ่เหรอฟระ!(แบบสกิลอิ๊งติดลบเลยคิดได้แค่นี้)
 
แต่ก็ไม่รู้จะแปลยังไงอ่ะนะ....หรือมันอาจจะแปลว่า กระดุมอันใหญ่ คือ ณ ตอนนั้นที่อ่าน
 
อายุประมาณสิบกว่าเอง.....(โชว์แก่เงิบๆ)
 
จริงๆ ดวงชะตาของแฮร์รี่กะเนวิลล์พ้องกันนะถ้าไม่ใช่แฮร์รี่ที่โดนจอมมารจะฆ่า
 
ก็เป็นเนวิลล์นี่แหละ! ตัวละครนี้ดูไปก็น่าสงสารที่แบบพ่อแม่โดนคำสาปจนเป็นบ้า
 
ต้องอยู่กับคุณยาย ซึ่งพื้นๆดวงก็คล้ายกับแฮร์รี่เหมือนกันแฮะ แต่บางทีก็แอบขำที่ว่าทำไม
 
เรื่องโชคร้ายมักจะเกิดกับตัวเองเสมอ แต่เราชอบเนวิลล์นะ อย่างน้อยเขาก็มีความกล้า 
 
แม้จะรู้ว่าตัวเองไม่เก่ง.....(ไม่งั้นจะอยู่บ้านกริฟฟินดอร์ได้เร้ออออ)
 
 
เกลียดนักเชียวยัยนี่...เอาจริงๆเกลียดยิ่งกว่าจอมมารอีกนะ....
 
แบบบทน่าหมั่นไส้จริงๆ ถ้าเราเป็นนักเรียนก็คงไม่กลัว และจะเอาคืนให้ยิ่งกว่านี้อีกจริงๆ><
 
ถือว่าตอนนอ่านนี่อยากจะเข้าไปก่อกวนจริงๆแบบว่า...แม่งเอ๊ยยยยยยย(อะไรของมันฟระ)
 
ศ.มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล  เป็นอาจารย์ที่เราเห็นแล้วทำให้นึกถึงอ.สมัยประถม
 
หน้าตาแกจะประมาณนี้(แบบไม่ได้ฝรั่งนะ)แต่ตาโตๆ  แถมคาร์แรคเตอร์คล้ายกันมากกกกก
 
ดูเคร่งเครียด แต่ก็มีความผ่อนคลาย และเต็มไปด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครูอืมมมมมมม
 
ทำให้ดูแล้วชอบอ่ะ บอกไม่ถูก
 
อันนี้คือรูปของคุณป้า แม็กกี้ สมิธสมัยสาวๆ
 
สวยเว่อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
 
เนอะ.....ชอบอ่ะ><
 
อ่า.....สำหรับ เดรโก มัลฟอย.....เราไม่เคยเกลียดตัวละครนี้เลยนะ
 
เพราะ เราว่าเดรโก ไม่ได้ร้ายกาจอะไรเลย.....แต่แค่เป็นนิสัยของเด็กที่เย่อหยิ่ง
 
เพราะครอบครัวสอนมาว่าตัวเป็นเลือดบริสุทธิ์....เราจึงชอบตัวละครนี้บางทีก็ฮา
 
ตอนที่มัลฟอย ทำเรื่องเป๋อๆ แบบมั่นใจว่าตัวนี่เจ๋งอ่ะ ตัวละครนี้มันสะท้อนสังคมได้มากเลยนะ
 
ว่าคนประเภทอย่างนี้มีอยู่จริง การเลี้ยงดู การถือตัวมันมีอยู่ในโลกจริงๆ ประมาณว่าเจ.เค 
 
ต้องการให้เห็นว่า แม้แต่ในโลกของเวทย์มนต์ที่ถือว่าตนวิเศษก็เป็นมนุษย์ขี้เหม็นเหมือนกันแหละว๊า.....
 
ครอบครัวป้าเพตทูเนีย.....เคยอ่านเจอว่า จริงๆป้าเพตไม่ได้รังเกียจรังงอนหรือกลัวเวทย์มนต์
 
แต่เพราะพี่แกอิจฉาลิลี่ น้องสาวของตัวเองที่ได้รับเลือกไปเรียนที่ฮอกวอตส์ เลยประชดประชัน
 
(ออกแนวรับไม่ได้) เลยตั้งป้อมรังเกียจ จริงๆเรื่องป้าเพตเนี่ยมีความหลังอะไรเยอะแยะนะ
 
และก็ไม่ได้รังเกียจแฮร์รี่ หรือเป็นคนไม่ดีอะไร....แต่จำไม่ได้และอ่ะ...
ด๊อบบี้...ตอนแรกที่เห็นเป็นเวอร์หนังแล้วแอบตกใจ เห้ยยยยยยยยย
 
แม่งไมเหมือนเอเลี่ยนจังฟระ ไม่ค่อยชอบเพราะตัวมันหนังเหี่ยวๆไงไม่รู้อ่ะ
 
แต่ดูไปดูมาก็ชอบนะ คาร์แรคเตอร์แบบว่าอืมมมม น่าสงสารแฮะ เอลฟ์คือคนรับใช้
 
สำหรับพ่อมด...บางทีก็คงเปรียบเหมือนทาส...ที่โดนทารุณ(ต้องไปอยู่ชมรมเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่)
 
แต่แบบตอนที่ด๊อบบี้ตายสู้สึกตะเตือนใจมากกกกกกกก เ่ช่นเดียวกับ เฮดวิก...
 
ทีป้าเจ.เค ก็ใจร้ายยยยยยยยยยย ให้ตายได้ลงคอ แต่พออ่านแล้วป้าแกบอกว่าที่เฮดวิกตายเพราะ
 
ต้องการทำให้เห็นว่าแฮร์รี่โตขึ้นแล้ว เฮดวิกเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ความเป็นเด็กของแฮร์รี่....
 
อืม แต่ป้าไม่น่าฆ่ามันนะ มันออกจะน่ารัก....
เหมือนกัน เฟร็ด กับ จอร์จ....ป้าให้เฟร็ดตาย จอร์จมีหูเดียว.....
 
พอมาคิดว่าให้จอร์จมีหูเดียว จะแสดงให้เห็นหรือเปล่าว่า เฟร็ดกับจอร์จ เปรียบเสมือนหู
 
ทั้งสองข้าง.....(คหสต.ล้วนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) แต่ทั้งสองคนนี้เป็นแฝดที่ถือว่า
 
มีความเหมือนกันมากกกกกกกกนะ ทุกวันนี้ยังแยกไม่ออกจริงๆว่าคนไหนเฟร็ด คนไหนจอร์จFrown
 
เบลลาทริกซ์ ยัยบ้านี่ โคตรเกลียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
 
เกลียดมากกกกก ที่มาฆ่าพ่อทูนหัวแฮร์รี่.....อีบ้า.........
 
แต่ไม่ได้เกลียดคนเล่นนะ เรากลับชอบคนนี้ด้วยซ้ำ เพิ่งรู้ว่าป้าเฮเลน่า แกเป็นศรีภรรยาของ
 
ลุงทิมเบอร์ตัน (เราชอบผลงานลุงแกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)
 
แถมไม่น่าเชื่อว่าป้าแกจะเล่นควีนอลิซเบธใน King Speechได้เฉียบ หรือจะบทราชินีปากโพแดง
 
(ในAlice in Wonderland) ได้กวนมาก.....แต่เล่นบทเบลลาทริกซ์ได้กวนโทสะมากกกกกกก
 

จำได้ว่าโปสเตอร์ภาคแรกได้มา ยังเก็บไว้(อย่างดี)....อยู่เลย 
 
ตอนนั้นได้มาเพราะเพื่อนน้ามีโรงพิมพ์และได้พิมพ์โปสเตอร์แฮร์รี่ 
 
และยังมีสติ๊กเกอร์ด้วยนะ ชอบมาก ดูทีไรก็ชอบๆๆๆๆ มันเหมือนมีเวทย์มนต์จริงๆ
 
แถมยังมีสมุดหน้าปกแฮร์รี่ด้วยนะเออ.....
 
อ่า ภาคก็มียังเก็บไว้เหมือนกัน...สติ๊กเกอร์ด้วย.....
 
 
ภาคนี้ก็ได้....รู้สึกเท่าที่อ่านมาจะชอบภาคนี้มาก....
 
เพราะมีอะไรที่หักมุมหลายอย่าง อย่างเช่นตอนที่เฮอร์ไมโอนี่ใช้เครื่องย้อนเวลา
 
และเป็นการไขให้รู้ว่าอ้อ...มิน่าก่อนหน้านี้ทำไมเป็นอย่างๆนี้ๆๆๆๆๆได้...
 
แถมเปิดตัวปีเตอร์ว่าจริงๆแล้วนี่แหละ สปายตัวจริงไม่ใช่ ซีเรียส(หลอกให้แค้นอยู่ได้ตั้งนานนะป้า)
 
ป้าเจ.เค สวดยวดจริงๆ แถมชอบไอ้รถเมล์อัศวินราตรีด้วย คิดได้ไงงงงงงงงง
 
จริงๆรู้สึกว่าตัวเองบ้าแฮร์รี่มากจริงๆอาจจะเพราะ ตัวเองเป็นคนชอบ อะไีรที่เกี่ยวกับประเทศอังกฤษ
 
อยู่แล้ว กอปรกับบรรยากาศหนังในภาคแรกๆ ทำได้บรรยากาศอังกฤษ(เราชอบหนังสไตล์นี้อ่ะ ภาพแบบ
 
สไตล์อังกฤษๆ สมัยวิคตอเรียน) คือมันจะมีเสน่สไตล์อังกฤษอย่างบอกไม่ถูก
 
ยิ่งเป็นหนังแฟนตาซี ประสาท เวทย์มนต์ด้วยแล้ว อร๊ายยยยยยยยชอบจริงๆ
 
แถมความบ้ามาก ตอนม.3เพื่อนเลยเอารูปแดเนียลมาแปะในเฟรนด์ชิปให้ซะเลย
 
แถมยังเอาสมุดที่เป็นคาถาเวทย์มนต์แฮร์รี่มาให้ สมุดฉีก บลาๆๆๆๆเกี่ยวกับแฮร์รี่ที่คนรอบตัวรู้ว่าชอบ
 
เอาให้เก็บเต็มไปหมด ทุกวันนี้มันก็ยังอยู่.....อ่า....เวลาผ่านไปไวจริงๆ
 
ยังไงถ้ามีลูก(ถ้ามีจริงๆอ่ะนะ- -")จะให้เขาอ่านหนังสือเล่มนี้จริงๆ เพราะเราว่าแฮร์รี่ให้ข้อคิดอะไร
 
หลายอย่างแฝงในตัวละคร การกระทำทุกการกระทำ 
 
ท้ายที่สุด สิ่งที่เจ.เค จะสอนและดูเป็นรูปธรรมให้เห็นมากทีุ่สุดคือ
 
การสอนให้เป็นคนดี ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว......
 
น่าจะเป็นสิ่งที่สัจจธรรมที่สุด 
 
ไม่ว่าจะเป็นมักเกิ้ลธรรมดา หรือ พ่อมดผู้วิเศษ
 
........

~Expecto Patronum~

*ใครอยากอ่านเรื่องราวของแฮรรี่ พอตเตอร์หลังสงคราม
 
ประมาณว่า19ปีผ่านมาเรื่องราวเส้นทางของแต่ละคนอ่าจ้า
v
v
v
v
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบมากเลยอ่านเเล้วสนุก ตอนแรกเกลียดสเนปนะ เพราะชอบหาเรื่องตีดคะแนนบ้านกริฟฟินดอร์ แต่จริงๆสเนปอะเป็นคนดีนะ แต่แบบโดนเจมส์กับพรรคแกล้ง แต่สเนปอ่ะชอบลิลี่มากกกกก แต่เจมส์ก็ชอบลิลี่อะ่ แต่ตอนแรกๆลิลี่หมั่นไส้เจมส์มาก(ขนาดแฮร์รี่เป็นลูกยังรู้สึกได้อ่ะ) แต่ยังไงก็ชอบอยู่ดี

#16 By เฮอร์ไมโอนี่ (125.24.199.58|125.24.199.58) on 2014-12-05 09:15

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! 
ชอบๆ เหมือนกันเลยค่ะ เราจำได้ว่าดูหนัง Harry Potter ตอนป.3 ภาคแรกนะค่ะ จากนั้นก็ตกหลุมรักเลย ก็ติดตามมาทุกภาคเลย แต่หนังสือนี่ไม่ได้อ่านจริงๆจัง นอกจากเล่ม 5 เท่านั้น ขอบคุณนะคะที่เขียนบทความดีๆมาบอกกัน ^^

#15 By NuDoubleMon on 2013-02-27 20:05

อ่านหนังสือยาวๆได้ก้อแฮร์รี่นี่แหละ เล่มแรกquestion

#14 By ^o^ (103.7.57.18|223.206.137.200) on 2012-11-09 11:18

ถึงเสนปจะไม่หลงผิดก็ไม่น่าจะได้แต่งกะลิลลี่นะ 5+ น่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไปมากกว่า big smile
อ่านแล้วน้ำตาแตกเหมือนกัน

#13 By Paa orKant on 2012-11-05 13:49

Hot! Hot! Hot! ต้องไปหามาดูย้อนความหลังบ้างแล้ว

#12 By airiztle-once on 2012-08-18 21:30

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
ชอบมากเหมือนกันค่ะ คิดถึงมาก ๆ ด้วย
อ่านหนังสือทุกเล่มเลย   คิดถึง ๆ
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! 
ซัดดาวไปรัวๆ แล้วนะคะ :)
อ่านแล้วก็คิดถึงมากๆ น้ำตาซึมไม่รู้ตัวแฮะ
หลังจากผ่านมานับปีตั้งแต่หนังสือและภาพยนตร์จบลง
แต่พวกเราก็ยังอยู่ตรงนี้ แม้วันนี้จะทุกอย่างจะเปลี่ยนไปแต่ก็ยังมีแฮร์รี่ พอตเตอร์อยู่ในใจเสมอ
ขอบคุณที่ทำให้ยิ้นได้นะคะ big smile

#10 By DulcimerKJ on 2012-08-11 12:43

คิดถึงเหมือนกันเลยค่ะcry
ตอนนี้หนังสือแล้วก็หนังอะไรจบหมดแล้วดูเหงาไปเลย
สเนปเป็นตัวละครที่เฉยๆมาตลอดแต่ตอนฆ่าดัมดอก็ยังไม่เกลียดอีก พอเล่ม7ออกเท่านั้นแหละ  
เลยชอบคนแสดงไปด้วยเยย 
 มักกอนนากัลสวยม้ากกกกก

#9 By Metaphysics on 2012-08-04 12:56

เวิ่นเว้อได้สนุกดีค่ะ เพลินไปด้วยเลย >_<

#8 By por_kk on 2012-08-02 20:50

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
หนังสือในดวงใจจริงๆนะเนี่ย

#7 By This is ALPHA. on 2012-07-31 23:11

พอมาอ่านนี่ทำให้คิดถึงแฮร์รี่ขึ้นมาเลยอ่ะ
ว่าแล้วก็อยากดูแบบนอนสต๊อปได้เลยยิ่งดี
5555 (เว่อร์ๆ - -")
แฮร์รี่เป็นเล่มแรกเลยนะที่ตั้งตาอ่านอย่างจริงจัง..อิอิ
ร้องไห้ไปกับหลายๆตอนที่เกิดกับแฮร์รี่เหมือนกัน 
ส่วนตัวเราโคตรชอบเฟร็ดกะจอร์จเลย กวนได้ใจจริงๆ
แต่ยังแยกไม่ออกจนกระทั่งตอนจบก็ยังแยกไม่ได้ 5555sad smile

#6 By pearwaary on 2012-07-31 18:56

คิดถึงแฮรี่เหมือนกันเลยย เหมือนโตมาด้วยกันกับตัวละครนานมากกHot! Hot! Hot!
Hot! Hot! Hot!
อืมมมม มันหลายอ่ย่างจนบรรยายไม่ถูกจริงๆนะเรื่องนี้..
จำได้ว่าตอนที่ไปดูภาคสุดท้ายแอบร้องไห้ด้วย
(แต่แอบๆร้องเงียบๆ กลัวเพื่อนที่ไปด้วยหาว่าเนิร์ด 555)
เศร้าทั้งเรื่องเฮดวิก ทั้งเฟร็ด ทั้งลูปิน ทุกๆคนเลย
เศร้าที่ สุดท้ายหนังเรื่องนี้ก็ต้องจบ โตมาด้วยกันแท้ๆ
ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึง
เอ๊ะ อินกับที่ จขบ เขียนไปหน่อย ขอโทษนะคะ sad smile

#4 By Kanya on 2012-07-30 17:29

หยิบเอาแฮร์รี่มาอ่านกี่ครั้ง ก็สนุกทุกครั้งค่ะ
เสนป จากที่เกลียด
ตอนจบทำเอาเราน้ำตาไหล
คนอะไร มีความรักที่มั่นคงมากๆ
ซาบซึ้ง 

#3 By SONIC on 2012-07-28 11:52

โหวววววว คุณFeirlich อ่านแต่เด็กเลยอ่าาาาาา
ของเราถ้าจำไม่ผิดมาอ่านประมาณ ม.ต้นไ้ด้มั๊ง(โชว์แก่ซะงั้น)angry smile angry smile แต่จริงๆนะคะ สเนปตอนแรกเกลียดมากอ่ะ 
แต่แบบพอมาเจอภาคสุดท้ายเข้าไป
เงิบเลยทีเดียว.....ออกจะเป็นคนดีที่โลกหมอปรุงยาขนาดเน้......คิดแล้วแฮร์รี่นี่ดราม่าพอตัวเลยนะคะ^^

#2 By ~Yamarugiko~ on 2012-07-25 23:51

Hot! Hot! Hot! Hot!
อร๊ายยยยย cry กลับมาเห่อแฮร์รี่เพราะทรูเหมือนกัน ฮร่าๆๆ
เล่มแรกที่ได้อ่านคือภาคสองอ่ะค่ะ (_ _")
อ่านตั้งแต่สมัยตัวเองอยู่ป.สอง
จนตอนนี้ปีสอง 55555
เนื้อเรื่องชวนเกลียดสเนปมากๆ พออ่านตอนจบล่ะร้องไห้โฮเลย  
//ส่วนตัวแล้วเราชอบทอม เฟลตันน้ะ ฮ่าาาาาาา

#1 By Feirlich on 2012-07-25 23:39